Af hverju þarf fólk að slá lóðina sína undir miðnætti? Ég var að hafa mig til fyrir svefninn í gærkveldi um ellefu leytið þegar nágranninn byrjaði að slá. Ég var ekki alveg viss um í hvaða húsi þetta væri þangað til hann kom á okkar hlið og þá fór ekkert á milli mála hver var að slá, þetta hljómaði svo ágætlega rétt við eyrun á mér. Sem betur fer er grasbleðillinn ekki stór hjá þeim en þetta tók góðar 45 mínútur. Ég var að velta fyrir mér að skrifa í Moggann, þetta er ekki í fyrsta skipti sem þetta gerist, og vera "húsmóðir í vesturbænum" en nú hef ég róast og er ekki reið lengur. En mikið dómadags sem þetta getur verið pirrandi.

Nú er besta vinkona Karólínu komin í heimsókn og verður hjá okkur í rúma viku. Halli kemur svo í fyrramálið og þá verður aftur hamagangur á Hóli. Ég hlakka mikið til morgundagsins, ekki bara af því að þá kemur Halli heldur líka því að þá förum við í brúðkaup í Skálholti en þangað hef ég aldrei komið. Það er spáð rjómablíðu svo þetta verður í alla staði skemmtilegt. Svo á að halda norður á bóginn aftur.

Klukkan er rúmlega sex að morgni, sólin skín hér innum um austurgluggana, sjórinn við Ægissíðuna er spegilsléttur, kuldaþokan er að gefa sig og morgunfegurðin í algleymingi. Fuglarnir syngja sinn morgunsöng því hinir alræmdu vesturbæjarkettir eru eflaust sofandi ennþá, mannfólkið er ekki komið á stjá, nema svona örfáir morgunhanar eins og ég, og kyrrðin er alger. Í gær spilaði ég aftur golf á Hvaleyrinni í undursamlegu veðri. Fyrri níu sem eru í hrauninu voru yndislegar, kyrrt, sól og Snæfellsjökullinn í seilingarfjarlægð. Svo ákvað vindurinn að gefa í og það var orðið svo hvasst um miðjar seinni níu að ég var hætt að heyra í eigin hugsunum, sem er alveg agætt, þær eru ekki alltaf að segja mér neitt merkilegt, allra síst á golfvelli það sem mér hættir til að greina allt í smátriðum í staðinn fyrir að bara "gera" hlutina. Kristín kemur í dag úr Evrópudvölinni, verður hjá okkur fram á þriðjudag þegar hún heldur "heim" á leið. Við mæðgur ætlum að eyða Verslunarmannahelginni (þetta er langt orð!) á Lönguklöpp og leggjum væntanlega af stað seint annað kvöld þegar umferðin fer að róast. Þetta hljómar eins og mjög svo venjulegt íslenskt sumarlíf!

Hugleiðingar um ekki neitt, eða "kellingablogg"

Ég ætlaði að skrifa lítinn pistil um Heilbrigðisstéttina, þessa einu og sönnu, en svo fór ég að hugsa, það kemur nú stundum fyrir, og komst að því að ef ég segi eitthvað þá gæti ég komið í veg fyrir haldbærar niðurstöður á úttektinni minni svo ég segi bara ekki neitt og er að öðru leiti andlega uppgefin og hef því hvorki ímyndunarafl eða frumkvæði til að skrifa um eitthvað annað en það sem mér er efst í huga og langar að skrifa um enda það eina sem ég geri þessa dagana er að vinna í garðinum, sinna vinnunni og þreyta gamlan líkama í ræktinni þessari með íslenska nafnið WC sem einu sinni þýddi náðhús en þýðir nú eitthvað allt annað. Á morgun förum við mæðgur í ferðalag austur. Ætlum að keyra austur á Egilsstaði og fara suðurleiðina. Karólína fer til þess að keppa á Meistaramóti Íslands í frjálsum og ég er svona eins manns klapplið. Veðurútlitið er fádæma gott svo við fáum örugglega suður- og austurströndina í allri þeirri fegurð sem hægt er á þessum slóðum

Sumar, sumar , sumar og s'ol.................

Gærdagurinn var einn af þessum dögum sem koma svo sjaldan og ég var svo heppin að ég var að spila golf á Hvaleyrinni í dýrðinni. Það var skafheiður himinn og fremur kyrrt. Við héldum að hann ætlaði að fara að rífa sig upp um tíma með roki en svo bara lægði og Hvaleyrin varð að sólríkum, kyrrum bletti í tilverunni með ölduhljóðum og sjófugli og Snæfellsjökulinn í seilingarfjarlægð. Það tindraði og glitraði á sjóinn í kyrrðinni, flutningaskip að sigla inní Hafnarfjarðarhöfn, bátar á stými inn og út og krakkar að leika sér í sjávarborðinu. Mikið voðalega er ég þakklát foreldrum mínum fyrir að hafa kennt mér þessa ágætu íþrótt, hún hefur gefið mér tækifæri til að sjá staði sem ég hefði annars aldrei séð og svo á maður það til að tölta hring á golfvelli í veðri sem hefði annars verið betur fallið til inniveru en svo kem ég alltaf heim endurnærð án tillits til veðurs eða spilamennsku, þetta með höggin og spilamennskuna verður að aukatriði með árunum. Í dag lítur út fyrir annan eins dag og nú á að nota daginn til garðavinnu. Ég má til með að taka til í beðunum hérna fyrir framan hús og því ekki að nota svona fallegan dag, seinni partinn þarf ég svo að sinna vinnunni en ætlunin er að enda daginn í heilsuræktarstöðinni, ég sé nú samt til hvernig garðavinnan fer með bakið á mér.

Goður laugardagur

Honum Halla mínum er nú ekki fisjað saman. Hann hljóp Laugavegshlaupið á laugardaginn, alla 55 kílómetrana, kláraði, var ekkert voðalega sár á eftir, og eiginlega án þess að æfa sig neitt að ráði fyrir það. Hann var ekki að keppa við klukkuna, heldur tók all verulega eftir umhverfinu, man meira að segja eftir blómabreiðunum, og var mikið að velta fyrir sér heiti blómanna. Gat náttúrulega ekki fyrir sitt litla líf munað nöfnin á þeim sem er nú ekkert skrýtið hann man ekki hvað ég heiti nema endrum og sinnum, en gaf sér tíma til að njóta stundarinnar, eða stundanna.....allra átta, og var ótrúlega sprækur þegar hann kom í mark. Ég var svo heppin að góðir vinir sem eiga jeppa buðu mér með í all verulega skemmtilega ferð uppí Þórsmörk. Reyndar komumst við ekki yfir síðustu tvo farartálmana, til þess þarf alvöru jeppa á stórum blöðrum, en fádæma liðlegir menn hjá Austurleið komu og náðu í okkur á vörubíl og keyrðu okkur svo til baka á á pallbíl. Þetta var mikið ævintýri. Ég hef aldrei komið í Þórsmörk áður. Það var þungbúið, eiginlega rigning þegar við komum en það stytti upp smám saman, birti svo mikið til að í ljós komu litir í náttúrunni sem ég hef aldrei séð áður, landslag af fallegustu gerð með jöklana í baksýn, ár og læki, fossa og kletta og þessa fádæma, sérkennilegu og hrikalegu fegurð sem íslenskt landslag samanstendur af. Í hlaupinu tóku þátt fjölmargir vinir og urðu fagnaðarfundir með fólki sem við ekki höfum séð í áraraðir og jafnvel áratugi. Á eftir var svo boðið í einhverja gæsilegustu útilegu veislu sem ég hef séð, hún Theódóra er nú engum lík, hún kann að skipuleggja og undirbúa svona veislur, jafnvel þótt inní Þórsmörk sé. Dásamlegur dagur og við náttúrulega harðákveðin í að koma þarna sem fyrst aftur, en það er sá ljóður á ráði að við eigum engan jeppa, Golfinn kæmist ekki hálfa leið, svo við verðum væntanlega að skipleggja þetta með öðrum sem eiga jeppa eða kaupa eða leigja eða lána eða eitthvað svoleiðis.

Rok og rigning suður með sjo

Ég komst að því í gærkveldi að það er ekki bara ég sem finn til óánægju með veðráttuna hér sunnanlands. Ég hef nú svo sem ekki sagt mikið um grámann og suddann sem er hér alla daga, enda ekki alltaf með það á hreinu hvað eru ýkjur og hvað er satt og rétt í veðramálum enda hverjum finnst sinn fugl fagur og "beauty is in the eye of the beholder". Ég spilaði golf með vinum á Hvaleyrinni í gærkveldi í roki og sudda og það var fjandi kalt, ekki bara mér heldur hinum líka sem þó spila þarna oft í viku. Ég er orðin að aula sem ekki kann að spila í roki og rigningu því ef hann rignir heima hjá mér þá er að öllu jöfnu þrumuveður og golfvellir því lokaðir. Og ekki er ég góð í að spila golf dúðuð eins og feitur bangsi, ég þurfti að tína af mér spjarirnar til að geta hreyft mig og þá náttúrulega varð mér ennþá kaldara. Ég fékk svo lánaða húfu og það bætti ástandið til muna. Ef ég spila að einhverju gagni hér í sumar þá verð ég að byrgja mig upp af fatnaði til útiveru í roki og rigningu, og víst kunna þeir hjá 66 gráðum að búa þann fatnað til......ekki að ástæðulausu.

Vaðlaheiðin

Þá er hversdagslífið tekið við aftur eftir örstutta ferð norður. Það var gott að koma norður en skrýtið og eiginlega erfitt að koma á Lönguklöpp. Það er nefnilega mjög líklegt að við þurfum að flytja þaðan. Það á að bora gat í gegnum Vaðlaheiðina og á áætlun eru fjórir valkostir og sá fyrsti -og að því sagt er sá besti- liggur í gegnum húsið okkar. Við fengum fréttir af þessu í vor og höfum hugsað um fátt annað síðan og svo um helgina var komið að því að finna okkur nýjan stað. Við gengum og keyrðum um Heiðina og það er nokkuð ljóst að enginn staður verður eins fallegur og Langaklöppin. Við erum bæði á því að flytja okkur niður að sjó og fundum land sem okkur líkar vel við en við viljum bara ekki flytja, það er nú mergurinn málsins. Halli hitti framámenn í ganganefndinni og bauð í kaffi á Klöppina og lét þá vita að þessi blettur---og nákvæmlega þessi-- væri okkur afar kær og við viljum svo gjarnan að þeir finni annan stað fyrir veg og göng. Þeir átta sig á þessu en það skiptir þá í sjálfu sér litlu máli hvað við viljum og hvað okkur hentar eða hentar ekki, þetta er stærra mál en svo að lítill bústaður í Heiðinni ráði staðsetningu vegar og gangna.

Meða annarra orða, hvernig beygist orðið göng? Ég hélt að í eignarfalli væri það gangna en í Mogga og öðrum blöðum er eignarfallið ganga (sbr. gangagerð). Upplýsið þið mig (takið þetta til ykkar Lapsus, Ærir og fl).

útsýnið af Esjunni

útsýnið af Esjunni, originally uploaded by Kata hugsar.

Reykjavik

Við fengum hóp góðra vina í heimsókn í fyrrakvöld. Ég hafði nú ætlað mér að elda eitthvað frambærilegt en eldavélin okkar hérna á Kvisthaganum bilaði og við fengum ekki viðgerð fyrr en í gær. Það var því gripið til gömlu góðu pizzunnar og var þeim öllum gerð góð skil þótt ég skammaðist mín nú dulítið fyrir það sem á borðum var. Mér líkar ekki að bjóða til matar og geta svo ekki séð um þetta sjálf. Rétt um það bil sem hópurinn var að kveðja var ákveðið að þeir sem áttu heimangengt daginn eftir myndu príla Esjuna. Við Halli höfum aldrei gengið á Reykjavíkurfjallið áður og var það eitt af markmiðum sumarsins að komast upp. Þegar á bílastæðin við Mógilsá kom var lágskýjað og ekkert voðalega spennandi að líta upp en við létum okkur hafa það og "röltum" af stað. Þegar ofar dróg fór hann að létta til og þegar tindinum var náð byrjaði hann að rífa all verulega af sér og svo fór að útsýnið var með því fegurra sem gerist með tindrandi og glitrandi blá sundin og eyjar og sker og húsþök borgarinnar uppljómuð í sumarsólinni. Þvílík fegurð. Kyrrðin alger, skoppandi tær lækurinn, hofsóleyjar, holtasóleyjar, lúpína, grjót, birki, ilmur eftir rigningu næturinnar, stelkur og spói, lóa og kjói og hópur góðra vina með Siríus súkkulaði og íslenskt vatn.

Þar sem tvívítt landslagið í Minnesota er lítt til þess fallið að æfa fjallgöngu þá var líkaminn gamli ekki í formi að takast á við mishæðir og fjallapríl og var niðurferðin erfið lærvöðvunum. Ég er með strengi í dag í vöðvum sem ekki hafa verið notaðir lengi en verða vonandi með jöfnu millibili í sumar. Það er á dagskránni að takast á við nokkra tinda hérna í nágrenninu.

Gamla goða islenskan

Þá hef ég verið í Reykjavíkinni í þrjá daga og er farin sakna sólarinnar. Hún hefur verið fjarri Borginni þessa dagana. Ég sit við og vinn flestum stundum og finnst það heldur óþjált að skrifa og vinna eingöngu á íslensku. Það eru ýmis orð og orðanotkun sem ég kannast ekkert við þ.á.m. orðið "lúkning" í samhenginu "Aðilar munu vinna áfram að lúkningu samningsgerðar". Ég þurfti nú barasta að leita að þessu orði í orðabók og komst að því að þetta er einhverskonar útgáfa að sögninni að "ljúka". Nú vantar mig orðsifjabækurnar mínar sem eru náttúrulega westanhafs.

Verslað

Þá fara að verða síðustu forvöð að versla áður en haldið er í útlegðina. Ekki það að mér finnist ekki nóg af verslunum á Íslandinu en það er blessað verðlagið sem mér ógnar. Ég ætla að forðast það að versla í sumar. Þetta þýðir það að ég þarf að reyna að finna fatnað sem hentar íslenskri veðráttu á þessum tíma árs þegar hér er líkamshiti utandyra, það gæti orðið þrautin þyngri. Sem betur fer þá sýnist mér veðrið hafa snúist til hins betra heima á Íslandi, þ.e. allavega norðanlands og svo hefur hlýnað, ég var farin að kvíða dulítið fyrir kuldanum, ég fæ nóg af honum hér á veturna. Karólína reyndi að versla fyrir Ísland áður en hún fór til Spánar, sérstaklega vantar hana íþróttaföt til að vinna í í Reykjavíkinni, hún verður að vinna á leikjanámskeiðunum hjá ÍR í sumar henni til mikillar gleði. Mér hefur virst að það sé allt að helmings munur á verði á íþróttaskóm á Íslandi og hér og ennþá meiri er munurinn á tískufatnaði, það sem henni finnast vera dýrar gallabuxur kosta hér $70 (c.a.4500ikr) oftast fær hún þær fyrir $50-60. Reyndar eru þetta ekki Diesel, enda hefur hún ekki fundið buxur frá þeim sem passa hennar löngu leggjum (hún notar 28-37) og það passar mér ágætlega að þurfa ekki að borga $150 fyrir gallabuxur!

Jónsmessa

Þá er enn einn hita dagurinn að kveldi kominn. Í dag náði hitamælirinn 38 gráðum og það er mjög rakt og ég þakka vísindamönnum einhverntíma snemma á síðustu öld fyrir að finna upp kælikerfi húsa. Ég vann hér innanhúss mestan hluta dagsins en brá mér niður í bæ seinni partinn og þoldi illa við, komst því miður ekki á sundlaugarbarminn en vonandi bæti ég úr því á morgun, sundlaugarbarmur er eina leiðin að vera útivið meira en nokkrar mínútur í einu, ég á ekki gott með að hreyfa mig í svona veðri og fer því ekki á golfvöll nema til að æfa mig kannski smá, ekki spila ég 18 holur allavega og ekki vinn ég í garðinum og þaðan af síður fer ég út að ganga eða hlaupa.

Við erum að fara út að borða á besta veitingastað bæjarins í kvöld en þar er hann Bjarni okkar orðinn yfirkokkur, okkur til mikillar gleði. Ég hlakka mikið til að borða á veitingastaðnum en þetta verður í fyrsta sinn sem við borðum mat sem hann hefur eldað á veitingastað. Hann hefur verið mjög duglegur að elda hérna heima í vor og það hefur verið dásamlegur matur hér á borðum daglega en nú ætlum við sumsé að fara á Chardonnay!

Politik

Okkur hjónunum til mikillar ánægju þá fara vinsældir forseta vors hratt dvínandi. Hann rembist eins og rjúpan við staurinn að koma Bolton að hjá Sameinuðþjóðunum og núna þegar búið er að blokka fyrir útnefninguna þá bíður þessi elska eftir þjóðhátíðardeginum því þá fer þingið í frí og samkvæmt lögum þá getur hann útnefnt þá sem hann vill til skemmri tíma, þ.e. 18 mánaða. Svona er nú blessað lýðræðið. Hann sem þykist fara um heiminn með friði og hefur að markmiði að frelsa heiminn þannig að allir fái nú blessað lýðræðið sem hann virðir bara þegar það passar honum og hans fylgisveinum. Það eru því gleðifréttir í allri vitleysunni að vinsældir hans fara dvínandi og þótt hann sem einstaklingur sé ótrúlega vinæll þá eru verk hans og stefna í hinum ýmsu málum afar óvinsæl, hvernig fólk skilur að manninn, verkin og stefnuna er mér óskiljanlegt. Ég geri sjálfri mér það ekki að nefna Stríðið , það er alltof fallegur dagur til að eyðileggja í pirring yfir karlhlunki austur á strönd, jafnvel þótt hann sé valdamikill.

Í dag er ein vika þangað til ég legg af stað til Íslands og því verður þessi vika einn allsherjar undirbúningur fyrir sumardvöl á Íslandi. Ég held að sjálfsögðu að ég sé ómissandi og að heimilið fari veg allrar ef ég er ekki á staðnum, mér finnst þetta þegar ég er í burtu í stuttan tíma hvað þá rúmar sjö vikur. Á laugardaginn fór ég til Minneapolis á Íslendingahátíðina. Þar spilaði strengjasveit Tónskóla Sigursveins við mikinn fögnuð og sérstaka gleði mína. Ég hlýt að vera orðin gömul því ég verð svo tilfinninganæm þegar ég hlusta á börn spila fallega íslenska tónlist. Þetta var hin besta skemmtun með tónlist, mat, skemmtilegu fólki, strandaferð og bátsferð. Veðrið var yndislegt, um 32 stiga hiti og hvergi skýhnoðra að sjá og lítill sem enginn raki í lofti. Nú er stærsti hluti hópsins farinn heim og vonandi skemmtu börnin sér vel. Veðrið er áfram yndislegt en nú á rakinn að koma og því verða 30 stigin sem mér hafa fundist yndisleg síðustu vikuna að óþolandi gufubaðsveðri.

Sumargleði

Það er nú meira hvað sumrin geta verið annasöm. Ég sem var að vonast til að þetta sumarið yrði rólegt, svona eitt allsherjar "dog days of summer" með tilheyrandi bátsferðum, sundlaugar og strandferðum, bókalestri, og golfi. Ég hef bara ekki tíma til neins þessa, ég hef ekki lesið nema eina bók og það er nú alveg síðasta sort. Golf kemst ég í hámark einu sinni í viku og það vísar ekki á góðan árangur, ég kem mér ekki einu sinni á æfingasvæðið! Ég hef verið að túlka fyrir íslenskan sjúkling sem var á Mayo, passa hann Jóhannes með Kristínu, undirbúa Karólínu fyrir Spánarferðina sem hún er loksins lögð af stað í, sjá um greiðasölu fyrir nokkurra þúsanda barna fótboltamót og annað þar fram eftir götunum. Svo eru Halli og Kristín að hlaupa maraþon núna í morgunsárið uppí Duluth, þau ætla svo að koma við hjá Íslendingafélaginu á 17. júní hátíðinni þar sem ég verð að vinna seinni hluta dagsins. Ég held að Ísland verði ein allsherjar afslöppun eftir þetta allta saman!

Hér hefur geysað brjálað þrumuveður síðan um miðja nótt með tilheyrandi hávaða, látum og ausandi vatnsveðri. Reyndar byrjaði þetta í gærmorgun þegar ég var á golfvellinum. Ég var á öðrum teignum þegar ég fann að elding var að nálgast og rétt þegar ég var búin að slá þá laust niður eldingu rétt hjá okkur svo við flýttum okkur inn og rétt í þann mund sem við vorum að komast í skjól þá kom hagl þannig allt varð hvítt í 32 stiga hitanum. Það er alltaf jafn skrýtið. Það hefur verið ógnar heitt síðustu tvo daga 30-35 stig og mjög rakt í gær á milli storma svo það var algert gufubað úti og lítið hægt að gera annað en að vera inni í loftkældu húsi eða á sundlaugarbakka. Ég tók fyrri kostinn og las. Það á að kólna smám saman og verða skaplegt um helgina. Karólína keppir í fylkismeistaramótinu á föstudaginn og vonandi verður gott veður. Síðustu tvö ár hefur verið leiðindaveður og hástökkið verið fært inn í hús. Núna keppir hún bara í hástökki svo hún þarf ekki að hafa neinar ógnar áhyggjur af veðrinu. Kristín setti nýtt heimsmet í róðri á sunnudaginn. Hún ætlaði að slá tvö met í einu, aldursmet og "overall" en tókst að ná því fyrra, 100,000metrar á róðrarmaskínu. Þetta tók hana rúma 8 klukkutíma! Hún brenndi u.þ.b. 850 kalóríum á klukkustund svo þetta var alger brennsludagur, tæpar 7000 kalóríur og væntanlega 8000 kalóríu dagur! Hún var ánægð með þetta eina met en hundfúl að geta ekki slegið bæði í einu, og því segist hún ætla að gera þetta aftur. Hún var gersamlega búin að vera og líkaminn er enn aumur og lófarnir eitt flakandi sár, bólgnir og beiglaðir, sérstaklega liðirnir. Hún á erfitt með að rétta úr fingrunum núna tveimur dögum seinna.

Heilavinna

Nú er ég að ganga í gegnum tímabil þar sem ekkert nema concrete hugsanir komast að. Gagnrýnni eða skapandi hugsun er hreinlega bara ómögulegt að koma að í heilabúinu eins og er. Lífið snýst um íþróttakeppni, keyrslu, prófatörn, börn, garðavinnu og allt annað sem jarðbundið er. Þetta fellur mér illa ef þetta stendur of lengi, þetta er ágætt í stuttan tíma en þá vil ég líka fara að hugsa um eitthvað meira krefjandi eins og söguritun, fræðaritun og lestur, rannsóknir, úttektir, og annað þar fram eftir götunum...allavega svona með. Ég verð að vinna að svoleiðis hlutum í sumar svo þetta stendur allt til bóta, en mikið sem það getur verið letjandi fyrir heilasellurnar að hafa ekkert til að vinna við annað en að raða, flokka, og skipuleggja. Ég held að þær komi sér í eitthvert hvíldarform og þegar ég þarf á þeim að halda til krefjandi vinnu þá er bara ekkert til staðar og það litla sem er tekur langan tíma að aktívera.

Skýrsla

Þá eru við hjónin komin heim eftir flakk síðustu vikna hingað og þangað um heiminn. Princeton varð númer 2 í Sacramento, einni og hálfri sekúndu á eftir bátnum sem vann, lítið miðað við 6 1/2 mínútu. Þær fóru til Sacramento til að vinna allt saman en vissu að það væri á brattann að sækja. Þetta var mjög gott hjá þeim að mér fannst en keppnisskapið í þeim vildi meira. Halli er kominn heim og gerði hann fína ferð til Íslands og Noregs. Potaði niður kartöflum í tveggja stiga hita og slyddu í Heiðinni. Setti niður rabarbara fyrir mig. Heimsótti alla og hélt svo til Noregs þar sem hann vann og skemmti sér örlítið með góðum vinum og fjölskyldu. Ég hafði það gott í Kaliforníunni. Veðrið var ágætt, 36 og ógnar heitt daginn sem ég kom, 16 á laugardaginn og 24 á sunnudaginn. Ég hefði ekkei haft á móti því að skreppa til Lake Taho en ég reyndi að vera eins mikið með Kristínu og þjálfarinn hennar leyfði, sem var ekki mikið. Veðrið hér heima hefur snúast all verulega til hins betra. Það er um 25 á daginn, þurrt loft og sól, þetta líkar mer mjög vel. Rakinn fer illa í mig. Kristín leggur af stað heim í dag, vinur hennar kom að ná í hana og þau ætla að keyra þetta á tveimur dögum, c.a. 24 tíma keyrsla í allt. Í dag verð ég í Northfield með Karólínu. Hún er að keppa þar í sections, úrtökumótinu fyrir fylkismeistaramótið.

Skýrslugerð lokið.

Helgin framundan

Ég legg í hann til Sacramento um klukkan fjögur í fyrramálið. Ég þarf að keyra á Minneapolis flugvöllinn og vélin fer svo rúmlega 6. Kristín kom þangað í fyrradag og það hefur verið óbærilega heitt, um 35 stig og sól náttúrulega. Um helgina verður um 30 stigin svo þetta verður viðráðanlegt. Sem betur fer þá eru hótelin okkar mjög nálægt hvoru öðru svo ég get séð hana oft og lengi. Halli er í Noregi svo það verður 9 tíma tímamismunur á okkur og það verður erfitt að koma upplýsingum til hans. Hann kemur reyndar heim á laugardagskvöldið og mikilvægasti dagurinn er sunnudagurinn. Karólína keppir í stóru móti á morgun, Big 9, og þar sem við foreldrarnir getum ekki verið á tveimur stöðum í einu, þá verður hún ein á báti. Um næstu helgi er enn stærra mót og þá verðum við bæði hjá henni svo þetta er ekkert mál. Þetta verður mun flóknara ef hún fer í Stanford og ef hún kemst í frjálsíþróttaliðið (öll þessi ef alltaf að flækjast fyrir) því báðar keppa þær systur í voríþrótt. Hér skiptast íþróttir í þrjú tímabil, haust, vetur og vor, og að auki þá yrðu þær systur og sinni ströndinni hvor. Duke yrði mun auðveldari skóli staðsetningarinnar vegna en ég hef tiltölulega lítið (minna en ég vil, meira en ég held) um það að segja hvert Karólína fer í college, en sumarið og haustið fer í að ákveða það.

Ég var að setja ruslið út að götu og það leið ekki löng stund áður en þar varð hrafnaþing. Ruslatunnan er troðfull svo ég gat ekki lokað henni og þá hafa hrafnarnir greiðan aðgang að ruslapokunum og eiga þeir ekki neinum vandræðum með að kroppa gat til að ná sér í æti. Því er hávaði og læti úti núna því þeir rífast yfir matnum eins og svangra er siður.

Ég er annars að fara í leiðangur í dag í gróðrarstöðvar. Okkur vantar tvö stór tré sunnan við hús og nú á að ákveða hverju skal plantað. Halli vill fá ávaxtatré sem bera ávöxt, en ef það verða ávaxtatré þá vil ég fá tré vorblómanna vegna en ekki ávaxtanna vegna og því vil ég ávaxtatré sem ekki bera ávöxt. Annars hefði ég helst viljað reynivið, gullregn eða weeping willow. Kannski getum við farið bil beggja og fengið okkur eitthvað fyrir alla, væri það nú ekki svolítið gáfulegt að gera það, þá verður ekki deilt um trjátegundir á meðan!