Þetta fann ég á you tube um Carlota

Carlota veitingastaðurinn

Carlota veitingastaðurinn
Originally uploaded by Kata hugsar

Við erum komin heim algerlega ósködduð eftir fína ferð til Brasilíu. Ekki komumst við til Rio í þessari ferð en eihverntíma fer ég þangað. Braislíumenn segja að fólk fari til Sao Paulo til að sinna viðskiptum en til Rio De Janeiro til að skemmta sér og ég get alveg tekið undir það að Sao Paulo er ekki skemmtiborg. Flestir Brasilíumenn sem við töluðum við spurðu hvort við ætluðum ekki örugglega að fara til Rio því þangað væri virkilega gaman að koma. Halla var svo boðið að koma að halda fyrirlestur í norð-austur Brasilíu í september og hann þáði það og því förum við væntanlega til Maceió í haust. Við sjáum svo til hvernig haustið púslast saman hversu miklum tíma við getum eytt í ferðina.

Síðasta kvöldið fórum við á æðislegan veitingastað Carlota sem brasilískur vinur okkar bauð okkur á. Maturinn var himneskur og staðurinn lítill og hlýlegur. Algerlega punkturinn yfir i-ið í ferðinni. Carla hefur gefið út matreiðslubækur en mér hefur ekki tekist að finna þær á ensku en ég ætla að halda áfram að leita. Eftirréttirnir eru bara "out of this world" og mig langar mikið að prófa eitthvað af þeim. Sérstaklega "Guava Suffle", oh my, oh my.

Þá er komið að síðasta deginum okkar hérna í Sao Paulo í Brasilíu. Það er afar margt sem komið hefur okkur á óvart hérna, ekki hvað síst hvað þjóðin er afskaplega blönduð. Hér er fólk af öllum kynþáttum og enginn einn virðist vera fjölmennari en annar. Við áttum vona á blöndun svona rétt eins og við höfum séð í Mexikó en hér er mun meiri blöndun en þar. Það skýrist af m.a. því að þegar Portúgalir réðust hingað inn þá drápu þeir nánast alla Indíánana og það eru því mjög fáir af upprunalegum kynstofni landsins. Hingað flutti svo fólk frá ölum heiminum og hér eru því flestir Japanir utan Japan, flestir Þjóðverjar utan Þýskalands, flestir Portúgalir utan Portúgal og svona mætti lengi telja. Það er því mjög lítið kynþáttahatur en aftur á móti er mikill munur á ríkum og fátækum og þar liggur aðal munurinn. Fólk af lágum stigum á sér ekki viðreisnar von en það er ekki byggt á húðlit eins og svo víða annarsstaðar.

Við höfum gengið þó nokkuð um borgina en við þar sem lítið sem ekkert er að sjá hérna í kringum hótelið þá höfum við tekið leigubíla þangað sem við viljum fara og gengið svo þar. Við fórum t.d. í gamla miðbæinn og svo gengum við eftir Paulista Ave. í gær og í hverfið allt þar í kring og það var afar gaman. Við fórum á kaffihús, listasafn, gallerí og veitingahús en þar sem við tölum ekki portúgölsku þá er þetta dulítið vandamál því mjög fáir tala ensku hér um slóðir en einhvernveginn gengur þetta samt.

Við fórum á listasýningu í gær með verkum eftir Vik Muniz og það var mjög skemmtilegt. Hvorugt okkar þekkti til hans fyrir sýninguna en þetta var áhugaverð sýning. Medusa Marinara fannst mér yndisleg svo og er þessi ekki slæm (Það er víst ekki beinn linkur á myndina en hún er í Pictures of Garbage seríunni og heitir Atlas). Svo fórum við í gallerí Romero Britto en hann er poplistamður sem býr í Miami Beach. Áhugavert en ekki mín deild í líst.

Í dag erum við svona ekki alveg búin að ákveða dagskrána en Brasilískt steikarhús er á dagskrá í kvöld. Og svo heim á morgun, 18 tíma ferð þar af 9 tíma flug frá Sao Paulo til Miami.

ACC í Miami 2009

ACC í Miami 2009
Originally uploaded by Kata hugsar

Þessi mynd gæti heitið "The story of ACC in Miami" það vantar bara mynd af hækjunum sem aldrei voru langt undan.

Ég er komin heim frá Miami. Karólínu gekk ekki vel. Fyrsta greinin í sjöþrautinni er 100m grind. Hún komst yfir tvær grindur og sleit þá endanlega plantar fascia. Hún engdist af sársauka blessunin og því var keppnistímabilið búið hjá henni. Hún fer væntanlega í MRI í dag til að sjá hvort þetta er alveg slitið eða hvort eitthvað er eftir.

Þegar ég var í ræktinni í gær þá horfði ég m.a. á fréttir og þá kom þessi frétt Ég er svo sem ekki mikið gefin fyrir að vinna á stöðum þar sem eingöngu eru konur og er ég algerlega sammála Höllu Tómasdóttur að kynblandaðir vinnustaðir eru betri en "einkynja" vinnustaðir.

Ég fór í ræktina hérna á hótelinu í Miami í morgun og æfði í tæpa tvo tíma. Svo fór ég á sundlaugarbarm og ætlaði að vera þar þangað til ég fer til University of Miami að horfa á örverpið mitt en ég entist ekki nema í rúman hálftíma. Það er ekkert heitt hérna, sem betur fer. Það var víst 35 gráður fyrr í vikunni en nú er "bara" 24 stiga hiti og á að fara í 27 seinna í dag en líkaminn minn er ennþá í apríl skapi og ég svitnaði hrikalega við að liggja grafkyrr í sólinni. Eftir svitabað morgunleikfiminnar þá var mér ekki setunnar boðið og dreif mig inn því ég ætla ekki að láta líða yfir mig seinna í dag. Það yrði ekki lítið neyðarlegt.

Ég sit því inni á loftkældu herberginu mínu smá stund áður en ég dríf mig af stað á íþróttavöllinn.

Kristín sendi mér djúserinn hennar í síðustu viku og nú bý ég til ferskan djús öllum stundum. Halli var nú hálf skeptískur á þetta uppátæki eiginkonunnar því ég hótaði honum því að það yrði djús í matinn marga daga vikunnar í sumar en honum finnst það sem ég hef gert hingað til alveg afbragsgott. Ég keypti litla bók með uppskriftum og hana las ég til þess að fá hugmyndir en ég hef nú aðallega verið í tilraunastarfsemi. Hádegismaturinn í dag var heimagerður djús sem í voru epli, appelsína, mango, sítróna, gulrót og vínber borið fram á klaka og þetta var nú með allra bestu hádegisverðum. 

Nú er vorið komið með dásamlegu blíðuveðri og því verður heimagerður djús drykkur vorsins hér á bæ.

Annars fer ég til Miami í fyrramálið að horfa á Karólínu keppa í ACC. Ég býst við litlu því hún hefur verið meidd en það er aldrei hægt að afskrifa hana blessaða.

Við höfum tvö norsk ungmenni í heimsókn. Hann er náskyldur Halla, mamma hans og Halli eru systra börn, og svo er vinkona hans með í ferð. Í dag fórum við í Amish byggðir. Venjulega á þessum ferðum mínum þarna niðureftir er margt að sjá þar sem Amish fólkið er úti við að vinna og sinna sínum daglegu störfum, en í dag brá svo við að það voru afar fáir á ferli. Hver ástæðan er veit ég ekki, ég hef ekki minnstu hugmynd um hvort þau halda uppá páska eða hvort þetta var bara svona tilfallandi í dag. En allavegana þá var ekki margt að sjá. 

Hér er frekar kalt í veðri en glaða sólskin og því bjart og fallegt. Um hádaginn er svona 8-10 stiga hiti en vindurinn er kaldur en eitthvað dulítið ætlar hann að hlýna næstu dagana, svona kannski að 15 stigum. Vorið er komið, það er bara frekar kalt ennþá. 

Þá er að búa sig undir North-Carolina ferð á morgun. Það er nú svei mér gott að við verðum hjá Karólínu minni um helgina því lánið hefur ekki leikið við hana að undanförnu. Í síðustu viku kom í ljós að hægri sköflungurinn á henni var rétt við það að brotna undan álagi, hann er "bara" bólginn og helaumur og hún hefur gengið um í spelku síðan. Í gær þegar hún var að hlaupa 800m slitnaði svo hluti af "plantar fascia" á vinstri fæti og á hún all verulega erfitt með að stíga í fótinn og þar með eru báðir fætur úr kommisjón. Blessuð kellingin það á ekki af henni að ganga. Inni seasonin gekk svo óskaplega vel og útivertíðin leit afar vel út í síðustu viku og svo kom allt þetta. Ég spurði hana hvort hún hefði velt fyrir sér að hætta í fjölþrautinni og einbeita sér að tveimur greinum, en í nei, hún hélt nú ekki. Þetta myndi lagast.

Lífið er í einhverjum hlutlausum gír þessa dagana. Kannski er þetta lognið á undan storminum, en ég veit ekki um neinn storm í kortunum svo það verður þá eitthvað óvænt ef allt fer á fleygiferð. Það eru jú fullt af ferðalögum framundan en það er nú enginn stormur svona að öllu jöfnu að vera að ferðast. Vinnan mín er afskaplega róleg þessa dagana, Halli vinnur óvenju mikið, það er alger undantekning ef hann kemur heim fyrir klukkan 7 og hann er farinn út fyrir 6 alla daga. Ég sótti um post doc stöðu í "bioethics" deildinni og fer í viðtal einvherntíma bráðlega. Svo er bara að sjá til, enn er allt stopp og enginn ráðinn og engar stöður fylltar. Það er varla að námsstöður séu fylltar hvað þá venjulegar starfsmannastöður. 

Æfingar fyrir þríþrautina ganga þokkalega. Mér gengur mjög vel að synda og hjóla en hlaupin síður. Ég tognaði í hægri kálfa á miðvikudaginn og það var ekki gott fyrir hlaupaæfingar. Ég veit ekki af hverju kálfarnir á mér eru svona leiðinlegir við mig en ég togna mjög oft þegar ég byrja að hlaupa. Ég byrjaði svo varlega, og gerði þetta allt svo óskaplega hægt og bítandi, en það fór ekki betur en svona. Það sem verra er þá er þetta ekki bara í vöðvanum heldur nær þetta uppeftir lærinu aftanverðu og utanverðu og þá ekki í vöðva. Ég er að reyna að ganga og ná þannig upp hreyfingu í þessum vöðvum því það verður að segjast eins og er að ég sit alltof mikið fyrir framan tölvu og geng afskaplega lítið svona dagsdaglega. Þetta er svo fúlt því ég var farin að hlaupa 5-7 km án nokkurra vandræða í mjöðmunum eða bakinu. Ég hljóp að vísu afskaplega hægt og náði hjartslættinum svona rétt yfir "aerobic base," 145 en ég var að auka við hraðann og það var ekkert mál ... en nú reynir á þolinmæðina mína eina ferðina enn. Fj.....

Vorið er að taka hænuskref í átt að hlýindum en voðalega finnst mér þau lítil þessi hænuskrefin. En það er víst bara mars og ég verð að vera þolinmóð allavega fram í apríl því þá ætti vorið að fara að ná yfirhöndinni í stríðinu við veturinn. 

Ég hef ákveðið að ögra sjálfri mér svolítið. Ég ætla að taka þátt í þríþraut í sumar...jæja, þá er ég búin að segja það upphátt. Þetta er svo sem ekkert stórt fyrir marga en fyrir mér er þetta heilmikið mál. Ég er ekki að fara að keppa í þríþraut heldur taka þátt í þríþraut og það er mikill munur þar á. Ég keppti oft og mikið þegar ég var ung og hef fylgst með börnum mínum í gegnum árin og enn eru þau að keppa og koma móður sinni í taugaveiklunarástand. Ég fæ mitt adrenalín kikk og þörf fyrir keppni í gegnum Karólínu núna þegar Kristín er hætt að róa og það er mér alveg nóg. 

En mig langar að taka þátt í þríþraut, aðallega vegna þess að mig vantar fjölbreytni í æfingarnar mínar og það hefur gengið eftir s.l. tvær vikurnar síðan ég ákvað að reyna að æfa þrjár greinar. Ég hef fengið smá spark í rassinn og það er svolítið gaman, ég neita því ekki. Nú hjóla ég tvisvar í viku, syndi tvisvar og hleyp tvisvar og svo geri ég allt mögulegt annað; jóga, pilates, lyftingar, teygjur, eliptical, o.s.frv. Það eina sem gæti komið í veg fyrir að mér takist þetta eru meiðsl og slit á líkamanum. Mjaðmirnar mínar eru ekkert skemmtilegar að glíma við og bakið mitt eins og þa er en ég ætla að reyna og ef þetta gengur ekki þá það, ég hef þá allavega reynt.

11. júlí er dagurinn sem ég stefni á.

Það er grár vordagur. Rigning og svona gjóla, allavega á minn mælikvarða. Kannski kemur þrumuveður í kvöld eða á morgun. Það eru snjókorn í veðurspánni svona eins og við er að búast. Það væri skrýtinn mars og apríl sem engin snjókornin hefði í loftinu. Mig langaði svo mikið að fara útí garð að taka til um helgina. Það var svo hlýtt og yndislegt. En það er eins gott að bíða með að hreinsa frá í nokkrar vikur svo frostnætur skemmi ekki fjölæru plönturnr mínar. 

Við erum farin að lesa okkur til um Brasilíu en þangað förum við eftir fjórar vikur. Við verðum í Sao Paulo svo það er ekki víst að okkur takist að komast til Rio De Janeiro til að sjá Copacabana og Ipanema. Við sjáum til og reynum eins og við getum að komast út fyrir borgarmörk þriðju stærstu borgar í heimi.

Á ferð minni um bæinn í vorblíðunni í gær var margt fólk úti á göngutúr. Þar á meðal voru tveir karlmenn, hvor í sínu lagi og langt frá hver öðrum í tíma og rúmi. Sá fyrri var í ljósbrúnum frakka, með hatt og pípu. Nokkuð sem ég hef ekki séð í fjöldamörg ár. Hann minnti mig á "gömlu" kallana heima á Akureyri þegar ég var ung þegar þeir voru á stjái snemma á morgnana í Hafnarstrætinu á leið á pósthúsið eða bankann. Þeir tóku ofan þegar þeir heilsuðu, að ég held bara fyrir kvenfólki, en er þó ekki viss. Þetta voru t.d. Jón Sólnes, Jón Gúmm, Kobbi komm, og Jabob Frímanns. Afar virðulegir menn. Þetta með aldurinn er afstætt. Ef ég reyni nú að reikna út aldurinn þá voru þessi menn kannski hámark um sextugt þegar ég man fyrst eftir þeim. 

Hinn maðurinn sem ég sá og er mér afskaplega minnisstæður var svona Kjarval, með samskonar flókahatt, pípu og stóra möppu sem gæti svo sannarlega hafa innihaldið málningatrönur. Þessi var greinilega utan við sig því hann gekk fram og til baka yfir götuna og var alls ekki viss um hvert hann var að fara. Ég var að hugsa um að stoppa og hjálpa manninum en hætti við. Ég kunni ekki við það. Kannski vissi hann hvað hann var að gera og hvert að fara en þurfti að skoða þetta allt eftir kúnstarinnar reglum. Kannski er hann hjátrúarfullur og þurfti að ganga þarna eftir götunni í réttri röð hlutanna. Gott hjá honum ef svo er, mér líkar sérkennilegir fuglar mannlífsins. Þeir gefa lífinu svo mikinn og fallegan lit. Rétt eins og vorið sem er svo sannarlega að láta sjá sig þessa dagana.

Það er ekkert útlit fyrir að ég komist til Íslands yfir páskana, því miður. Þegar ég var búin að púsla saman öllum ferðaplönum vorsins og kom dimbilvikunni inná planið sem Íslandsdvöl þá mundi ég eftir því að frændi Halla frá Noregi kemur í heimsókn þá viku. Það verður mjög gaman að hafa hann en ég var bara svoddan álfur að gleyma þessu og var orðin svo óskaplega ánægð með að vera á Íslandi þessa vikuna þegar ég þurfti að ná mér niður á jörðina. Það var eins gott að ég var ekki búin að kaupa miðann, það munaði reyndar ekki miklu, kannski hálfum degi eða svo. Við erum svo að fara til Brasilíu 21. apríl svo þetta hefði passað flott inní púslið en svona er það. Það er nú engin ástæða til að syrgja það svo sem, en......

Ég er sest niður til vinnu. Fannst eitthvað hljótt hjá mér og setti itunes shuffle á. Fyrst kom Gunni Gunn með Stúlkuna mína hans Jóns Múla en svo kom Thank you for the music. Gamla góða ABBA. Alltaf jafn notaleg. Karólínu hefur gengið mjög vel í vor og fyrir hverja keppni horfir hún á Mamma Mia og svo er hún með Mamma Mia á ipoddinum sem hún hlustar á á milli átaka. Kastþjálfarinn hennar skildi ekkert í þessari vellíðan sem kemur yfir mína konu þegar hún hlustar á ABBA þangað til við skýrðum út fyrir henni að ABBA var spilað heima þegar fjölskyldan dansaði saman á eldhúsgólfinu. Karólína dansaði á tám pabba síns við Honey Honey, Dancing Queen og öll hin. Vellíðan er góð leið fyrir hana til að ná árangri, sérstaklega í tæknigreinum eins og hástökki og langstökki. Hún reyndar segir að ABBA geri lítið gagn fyrir kúluvarpið en það er nú önnur saga. 

Það er rigning í dag og grátt úti. Eftir klukkubreytinguna á sunnudaginn hef ég ekki nógu góða skynjun fyrir tíma dagsins og sérstaklega ekki þegar grátt er úti. Mér brá þegar ég leit á klukkuna áðan og sá að hún var korter yfir átta, mér leið eins og hún væri ekki nema rétt um sjö. Annars er spáð kuldakasti næstu tvo dagana, það á víst að verða tíu stiga frost á morgun en svo fer hlýnandi og verður gott um helgina. 

Það er ekki spurning, það er vor í lofti. Það á bara eftir að koma í ljós hversu hart vetur kallinn ætlar að berjast fyrir tilveru sinni.